варушыць

Беларуская

Марфалагічныя і сінтаксічныя уласцівасці

ва-ру-шы́ць

Дзеяслоў.

Корань: --.

Семантычныя уласцівасці

Значэнне

1. дакранаючыся да чаго-н., прыводзіць у рух ◆ Вецер варушыць траву. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 135. — 968 с.
2. рухаць павольна, злёгку ◆ Варушыць губамі. Варушыць мазгамі.
3. злёгку разграбаць, пераварочваць ◆ Варушыць сена.

Роднасныя словы

Роднасць
назоўнікі: варушэнне дзеясловы: разварушыць, паварушыць, варухнуць, зварухнуць, паварухнуць

Этымалогія

Паходзіць ад ??

Пераклад

Рускаяru: ворошить (vorošitʹ)