варта

Беларуская

варта I

Марфалагічныя і сінтаксічныя уласцівасці

ва́р-та

Назоўнік, жаночы род, неадушаўлёны.

Корань: -варт-; канчатак: -а.

Вымаўленне

IPA: []

Аўдыё

(файл)

Семантычныя уласцівасці

Значэнне

1. група людзей, прызначаная ахоўваць каго-, што-н. ◆ Паставіць варту. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 135. — 968 с.
2. вартаванне, абавязкі па ахове чаго-н. ◆ Заступіць на варту.
3. пункт вартавання, пост ◆ Паставіць на варту.

Роднасныя словы

Роднасць

Устойлівыя словазлучэнні і фразеалагізмы

• быць на варце
• на варце
• на варту
• узяць пад варту

Этымалогія

Паходзіць ад ??

Пераклад

Рускаяru: стража ж.

варта II

Марфалагічныя і сінтаксічныя уласцівасці

ва́р-та

Дзеяслоў.

Корань: --.

Вымаўленне

IPA: []

Семантычныя уласцівасці

Значэнне

1. неабходна, трэба, мае сэнс ◆ Гэты фільм варта паглядзець. Над гэтым варта добра падумаць. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 135. — 968 с.
2. па заслугах, так і трэба ◆ Яму варта, не трэба было так рабіць.
3. у саставе складаных сказаў абазначае ўмову хуткага з’яўлення наступных падзей ◆ Варта задумацца, як нахлынуць успаміны.

Роднасныя словы

Роднасць

Устойлівыя словазлучэнні і фразеалагізмы

• гэта нікуды не варта

Этымалогія

Паходзіць ад ??

Пераклад

Рускаяru: стоит