варочаць
Беларуская
[правіць]Марфалагічныя і сінтаксічныя уласцівасці
[правіць]ва-ро́-чаць
Дзеяслоў.
Корань: --.
Вымаўленне
[правіць]IPA: [vaˈrot͡ʂat͡sʲ]
| Аўдыё | (файл) |
Семантычныя уласцівасці
[правіць]Значэнне
[правіць]- пераварочваць з боку на бок, варушыць ◆ Варочаць каменне. Варочаць сена. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 135. — 968 с.
- валіць на бок, перакульваць ◆ Варочаць крэслы.
- круціць вакол восі ◆ Варочаць кола.
- распараджацца, кіраваць чым-н. вялікім, важным ◆ Варочаць мільёнамі. Варочаць справамі.
Сінонімы
[правіць]Антонімы
[правіць]Гіперонімы
[правіць]Гіпонімы
[правіць]Халонімы
[правіць]Роднасныя словы
[правіць]| Роднасць | |
Устойлівыя словазлучэнні і фразеалагізмы
[правіць]Этымалогія
[правіць]Паходзіць ад ??