валачы

Беларуская

Марфалагічныя і сінтаксічныя уласцівасці

ва-ла-чы́

Дзеяслоў.

Корань: --.

Вымаўленне

IPA: [vaɫaˈt͡ʂɨ]

Аўдыё

(файл)

Семантычныя уласцівасці

Значэнне

1. цягнуць волакам, не адрываючы ад паверхні чаго-н. ◆ Валачы мех з бульбай. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 132. — 968 с.
2. несці, везці што-н. цяжкае, з цяжкасцю ◆ Валачы вязанку сена. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 132—133. — 968 с.
3. красці ◆ Валаклі з гаспадаркі ўсё, што маглі. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 133. — 968 с.

Роднасныя словы

Роднасць

Этымалогія

Паходзіць ад ??

Пераклад

Англійскаяen: drag (en), haul (en), draw (en)

Рускаяru: волочь (ru)