бягун

З пляцоўкі Вікіслоўнік

Беларуская
[правіць]

Марфалагічныя і сінтаксічныя уласцівасці[правіць]

бя-гун

Назоўнік, мужчынскі род, неадушаўлёны.

Прыстаўка: бя-; корань: -гун-.

Вымаўленне[правіць]

IPA: []

Семантычныя уласцівасці[правіць]

Значэнне[правіць]

  1. невялікі драўляны ці металічны вал, на якім паварочваліся дзверы ці аканіца ◆ Бягун мацаваўся да дзвярнога ці ставеннага палатна спецыяльнымі скобамі ці кольцамі.

Сінонімы[правіць]

Антонімы[правіць]

Гіперонімы[правіць]

Гіпонімы[правіць]

Халонімы[правіць]

Роднасныя словы[правіць]

Устойлівыя словазлучэнні і фразеалагізмы[правіць]

Этымалогія[правіць]

Паходзіць ад ??

Пераклад[правіць]