буз
Беларуская
[правіць]Марфалагічныя і сінтаксічныя ўласцівасці
[правіць]буз
Назоўнік, мужчынскі род, неадушаўлёны.
Корань: --.
Вымаўленне
[правіць]Семантычныя ўласцівасці
[правіць]Значэнне
[правіць]- смецце, адкіды ◆ Буз плуве по рэцэ. Убрэдзь ловілі і стока бузу, шо не можно доцягнуць волока. У боровом жыце нема бузу. Тураўскі слоўнік. У 5-ці т. Т. 1. — Мн.: Навука і тэхніка, 1982. — С. 89.
- гной у ранах ◆ Буз з раны выходзіць. Ляснула болячка і столько бузу вуцекло! Тураўскі слоўнік. У 5-ці т. Т. 1. — Мн.: Навука і тэхніка, 1982. — С. 89—90.
Сінонімы
[правіць]Антонімы
[правіць]Гіперонімы
[правіць]Гіпонімы
[правіць]Халонімы
[правіць]Роднасныя словы
[правіць]| Роднасць | |
Устойлівыя словазлучэнні і фразеалагізмы
[правіць]Этымалогія
[правіць]Паходзіць ад ??