бераг
Беларуская
[правіць]Марфалагічныя і сінтаксічныя уласцівасці
[правіць]бе́-раг
Назоўнік, мужчынскі род, неадушаўлёны.
Корань: -бераг-.
Вымаўленне
[правіць]Семантычныя уласцівасці
[правіць]
Значэнне
[правіць]- край, паласа зямлі каля вадаёма ◆ Пясчаны бераг. Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы : больш за 65 000 слоў / уклад. : І.Л. Капылоў [і інш.] ; пад рэд. І.Л. Капылова. — Мінск : Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2016. — С. 110. — 968 с.
- суша (у процілегласць вадзе) ◆ Сысці на бераг.
- край тканіны ◆ Бераг палатна.
- верхні край якой-н. пасудзіны ◆ Вядро вады роўна з берагамі.
Сінонімы
[правіць]Антонімы
[правіць]Гіперонімы
[правіць]Гіпонімы
[правіць]Халонімы
[правіць]Роднасныя словы
[правіць]| Роднасць | |
| |
Устойлівыя словазлучэнні і фразеалагізмы
[правіць]Этымалогія
[правіць]Паходзіць ад ??